امکانات#خوشبختی
سطح رضایت مردم از زندگی هم بیشتر شده یا نه؟ آیا رفت وآمدها مثل سابق هست یا کمتر شده؟
آیا این امکانات لبخند رو بروی مرد آورده یا نه؟؟؟
چیزی که من برداشت می کنم جواب منفیه....
اون جمع های گرم و صمیمی قدیم و اون لبخندهای از ته دل و اون رضایتی که مردم در گذشته از زندگیشون داشتن اون لپهای گل انداخته و صفا و صمیمیت قدیم دیگه بین مردم نیست. پس این همه امکانات به چه درد می خوره. پس اون حلقه گم شده بین مردم چیه که با وجود اینهمه امکانات باز هم رضایتی وجود نداره؟؟؟؟
آیا واقعا خوشبختی همون دیدگاه و رضایت قلبی از زندگی نیست؟ فکر نمی کنید که ما خوشبختیمون رو فدای امکانات و ثروتمون کردیم.... مشکل کار ما کجاست؟
ما برای دل دیگران زندگی می کنیم. و وقتی کاری که به میل خودمون نیست انجام می دیم هیچوقت اون دیدگاه رضایت از زندگی در ما ایجاد نمیشه علی رغم اینکه کلی امکانات برای خودمون فراهم کردیم اما راضی نیستیم و وقتی راضی نباشیم لبخندهامون هم لبخند تصنعی میشه و زیاد تمایل به رفت امد با دیگران نداریم و دیگران رو مانع راحتی خودمون می بینیم....
راهکار: من دوست دارم اون جور زندگی کنم که خودم می خوام دوست دارم رشته تحصیلی رو بخونم که خود می خوام نه اونی که بابام می گه. من دوست دارم به اندازه وسع مالیم از زندگی لذت ببرم نه اینکه به خاطر اینکه جلوی فامیل و دوستام پز فلان ماشین رو بدم و ... خودم زیر بار قرض و وام ببرم.
من همینم که هستم هر کی می خواد بخواد هر کی نمی خواد نخواد....
عمرمون داره می گذره اما کی می خوایم درست شیم؟؟؟؟؟
